مسلمانان مالاویایی زیمبابوه

بخش عمده مسلمانان زیمبابوه را مالاویایی ها تشکیل می دهند و در واقع می توان گفت تقریبا 90 درصد پیروان فعلی اسلام در این کشور را مالاویایی ها در بر می گیرند.

مسلمانان مزبور که در طی قرون پانزده و شانزده میلادی در نتیجه ارتباط با بازرگانان ایرانی و عرب مقیم شرق آفریقا مسلمان شده بودند در اواخر قرن نوزدهم بین سالهای 1895-1890 به تدریج رهسپار زیمبابوه امروزین شدند.

دلایل اولیه مهاجرت موج اول این مسلمانان بروز قحطی و خشکسالی بود و چند سال بعد در سالهای 1908-1905 در پی توافقی که بین دولت رودزیا جنوبی و حکومت مالاوی صورت گرفت گروهی از مسلمانان مالاویایی درک شور رودزیا مشغول بکار شدند. این کارگران مسلمان که جملگی از قبیله یائو بودند از صمیمیت و صداقت خاصی برخوردار بودند و کارفرمایان سفید پوست رودزیایی از آنها رضایت کامل داشتند لذا برخی از این کارگران در پایان مدت قرارداد خود در کشور رودزیا باقی مانده و به کار در مزارع کشاورزی و به ویژه معادن طلا و مس وکروم مشغول شدند.

مسلمانان مالاویایی از آن زمان تاکنون در بخش های گوناگون جامعه زیمبابوه فعالیت دارند و علیرغم مدت زمان طولانی اقامت در این کشور سعی کرده اند جامعه خود را سالم و دست نخورده نگاه دارند لذا تلاش دارند بیشتر با مردمان خود در ارتباط باشند و از اختلاط با دیگر قبایل زیمبابوه شامل شونا و اندبله پرهیز کنند. بسیاری از ائمه جمعه و جماعات فعلی زیمبابوه نیز متشکل از شیوخ مالاویایی می باشند که همواره نقش مهمی در گسترش دین اسلام در این کشور داشته اند. تقریباً کلیه اعضای هیئت رئیسه شورای عالی امور اسلامی زیمبابوه نیز در برگیرنده مسلمانان مالاویایی می باشد. مالاویایی مقیم زیمبابوه اکثراً دارای گذرنامه کشور مالاوی بوده و دارای ارتباطات تنگاتنگی با کشور مالاوی و وابستگان و خویشان خود در آن کشور می باشند آنان علاوه بر زبان های شونا و اندبله و زبان محلی مالاوی به سواحیلی نیز تسلط کامل دارند و در اجتماعات داخلی خود گاه به این زبان سخن می رانند.^[1]

منبع: آفریقا در آیینه فرهنگ ص 139

نویسنده: دکتر امیر بهرام عرب احمدی

برچسبها: شیعیان آفریقا, تشیع, شیعه, زیمبابوه, اسلام اوضاع اجتماعي، فرهنگي و آموزشي زيمبابوه (2)...